مانند روزهاى " فاجعهء حره " و چه در مواقع آرامش كه نيازمندان و تهيدستان در انتظار دست نوازشگرى بودند كه با لطف و كرم به سوى آنان دراز شود ، همچنان تا آخر عمر آن حضرت ادامه داشت ، تاريخ ، نمونه‌هاى برجسته اى از اين گونه خدمات آن امام را بازگو مىكند و تصريح دارد : امام چهارم هزينهء زندگى صد خانوادهء تهيدست مدينه را عهده دار بود . گروهى از اهل مدينه ، از غذايى كه شبانه به دستشان مى رسيد ، گذران معيشت مى كردند ، اما آورندهء غذا را نمى شناختند . پس از درگذشت على بن الحسين ( عليه السلام ) تازه متوجه شدند شخصى كه شبانه مواد غذايى و خوار و بار براى آنان مى آورده است ، على بن الحسين ( عليه السلام ) بوده است ! او شبانه به صورت ناشناس ، انبان نان و مواد غذايى را شخصا به دوش مى كشيد و به در خانهء فقرا مى برد و مى فرمود : صدقهء پنهانى آتش جهنم را خاموش مى سازد . ( 1 ) اهل مدينه مى گفتند : ما صدقهء پنهانى را هنگامى از دست داديم كه على بن الحسين درگذشت . ( 2 ) حضرت سجاد در طول سالها به قدرى انبان حاوى آرد و خرما و ديگر مواد غذايى را به دوش كشيده و شخصا به در خانهء فقرا برده بود كه شانهء حضرت كوفته شده و پينه بسته بود ، به صورتى كه پس از شهادت آن حضرت ، هنگام غسل دادن جنازه اش ، اين كوفتگى توجه حاضران را به خود جلب كرد و وقتى از علت آن پرسيدند ، پاسخ شنيدند كه : اين ، در اثر حمل شبانهء كيسه ها و انبانهاى پر از مواد غذايى ، به در خانهء فقر است . ( 3 )

--> 1 . على بن عيسى ، همان مأخذ ، ص 289 - ابونعيم اصفهانى ، همان مأخذ ، ص 136 - سيط ابن جوزى ، همان مأخذ ، ص 327 . 2 . ابونعيم اصفهانى ، همان مأخذ ، ص 136 - شبلنجى - همان مأخذ ، ص 140 ، مجلسى ، همان مأخذ ، ص 88 - الشيخ عبد الله الشبراوى ، همان مأخذ ، ص 136 - على بن عيسى ، همان مأخذ ، ص 313 و 290 - سبط ابن الجوزى ، همان مأخذ ، ص 327 . 3 . ابونعيم اصفهانى ، همان مأخذ ، ص 136 - على بن عيسى ، همان مأخذ ، ص 289 - ابن شهراشوب ، همان مأخذ ، ج 4 ، ص 154 - صدوق ، الخصال ، تصحيح وتعليق ، على اكبر الغفارى ، قم ، منشورات جماعة المدرسين في الحوزة العلمية بقم المقدسة ، 1403 ه‍ . ق ، ص 517 و 518 .